Kime kin ettin de giydin alları
Yakın iken uzak ettin yolları
Mihnet ile yetirdiğim gülleri
Vardın gittin bir kötüye yoldurdun

Sen beni sevseydin arar bulurdun
Zülfünün telinden bağlar dururdun
Madem ayrılıkmış senin muradın
Niçin beni ateşine yandırdın

Sen seni topla da kuşağın kuşan
Ayrılır mı senin sevdana düşen
Sefa geldin diye sarıp sarmadan
Niçin benden muhabeti kaldırdın

Hicrani'yem der ki bakın halına
Dağlar dayanmıyor ah-ü zarına
Elim ermez oldu kisp-i karıma
Çünkü gül yüzlümü elden aldırdım

MİHNET : Sıkıntı, dert, üzüntü
YETİRMEK : Büyütmek, eriştirmek
ZÜLÜF : Saç