Bülbül havalanmış yüksekten uçar
Has bahçe içinde gülüm var deyi
Seni tutar İstanbul'a satarlar
Gülümden ayrı düştüm diye ağlar

Bülbül ne ötersin Çukurova'da
Senin de kadrini bilen olmadı
Ağlayı ağlayı indim pınara
Gözümün yaşını silen olmadı

Ben de sevdalıyım senin misalin
Aşığı ağlatır o yârin hali
Boynu bükük kaldım garip bir çalı
Benim de halimi soran olmadı