Çukurova’nın efsanevi aşığı Karacaoğlan, obalar arası gezerken bir Türkmen yörük kızına gönlünü kaptırır. Ancak kız, ozanın kavruk tenine bakarak ona naz yapar ve "kara" diyerek onu reddetmeye çalışır. Karacaoğlan bu naza, karalığın (esmerliğin) utanılacak bir şey olmadığını; aksine doğadaki en güzel, en kudretli ve en kutsal şeylerin de "kara" olduğunu anlatarak cevap verir. Gözden kaşa, Kabe'nin örtüsünden yiğitlerin atına kadar karalığın güzelliğini dizelere döker. Türkü, hem Çukurova insanının kavruk güzelliğini hem de hazırcevap, bilge aşıklık geleneğini muazzam bir şekilde yansıtır.