Toroslar'daki karların erimeye başlaması ve Çukurova'nın o meşhur sarı sıcakları henüz bastırmadan önceki kısacık, cennet gibi bahar mevsimi için yakılmış bir doğa güzellemesidir. Ozan, doğanın uyanışını, ovaların yeşile ve çiçeğe bürünmesini, derelerin coşmasını bir genç kızın bayramlık elbisesini giymesine benzetir. Doğanın bu dirilişi, gencin sevdiğine duyduğu coşkuyla birleşir. Çukurova'nın tabiatıyla insanın aşkını birbiri içinde eriten, yörenin toprağına duyulan minneti anlatan asırlık bir eserdir.