Taşa basma iz olur
Yâre basma söz olur
Seninle gezdiğimi
Eller duyar söz olur

Çıktım yücesine seyran eyledim
Cebel dost yurdunda kışlamış dağlar
Benim sevdiğimden ayrı düşeli
Gözümün yaşından bulanmış çağlar

Bana kara diyen dilber
Gözlerin kara değil mi?
Yüzünü sevdiren gelin
Kaşların kara değil mi?

İncecikten bir kar yağar
Tozar Elif Elif diye
Deli gönül abdal olmuş
Gezer Elif Elif diye

Kalktı göç eyledi Avşar elleri
Ağır ağır giden eller bizimdir
Arap atlar yakın eder ırağı
Yüce dağdan aşan yollar bizimdir

Kozan dağı çatal matal
Arasında aslan yatar
Aslanın yattığı yerde
Bülbüller figan edip öter

Şu kışlanın kapısına
Mail oldum yapısına
Telli kurban bağlayayım
Asker yârin kapısına

Ben de gittim bir geyiğin avına
Geyik çekti beni kendi dağına
Tövbeler tövbesi geyik avına

Siz gidin kardaşlar kaldım kayada
Vuruldum sarp yerde indirin beni

Adana köprü başı
Otur saraya karşı
Gel beraber gezelim
Dosta düşmana karşı

Yenice yolları bükülür gider
Zülüf ak gerdana dökülür gider
Yiğidin sevdiği güzel olursa
Ömrü arkasından sökülür gider

Gide gide bir söğüde dayandım dayandım
O söğüdün allarına boyandım gelin boyandım
Ben o yare dağlar kadar güvendim güvendim
Güvendiğim dağlar elime geldi elime geldi

Ahu Gözlüm Tut Elimden,
Vazgeçmeden Emelimden.
Askın Beni Temelinden,
Yıkmadan Gel, Yakmadan Gel.

Ah Neyleyim Gönül Senin Elinden
Her Zaman Ağlarım Gülemem Gayri
Ben Bıktım Usandım Elin Dilinden
Terk Ettim Sılaya Dönemem Gayri

Adana’nın Yolları Taşlık,
Yok Cebimizde Beş Para Harçlık.
Elden Gitti Kahpe De Gençlik.
Agam Adana'lı Pasam Adana'lı,
Evde Duramıyom Sana Dadanalı.