Bülbül havalanmış yüksekten uçar
Has bahçe içinde gülüm var deyi
Seni tutar İstanbul'a satarlar
Gülümden ayrı düştüm diye ağlar

Çukurova bayramlığın giyerken
Çıplaklığın üzerinden soyarken
Şubat ayı kış yelini kovarken
Cennet dense sana yakışır dağlar

Bana kara diyen dilber
Gözlerin kara değil mi?
Yüzünü sevdiren gelin
Kaşların kara değil mi?

Kalktı göç eyledi Avşar elleri
Ağır ağır giden eller bizimdir
Arap atlar yakın eder ırağı
Yüce dağdan aşan yollar bizimdir

Yenice yolları bükülür gider
Zülüf ak gerdana dökülür gider
Yiğidin sevdiği güzel olursa
Ömrü arkasından sökülür gider

Adana’nın Yolları Taşlık,
Yok Cebimizde Beş Para Harçlık.
Elden Gitti Kahpe De Gençlik.
Agam Adana'lı Pasam Adana'lı,
Evde Duramıyom Sana Dadanalı.